Voetbalstatistieken? Geweldige materie! Journalisten goochelen ermee, zoeken wiskundige reeksen en verzinnen dan het strafste verhaal om een wedstrijd zo aantrekkelijk mogelijk te kaderen. Ook supporters hebben er wat aan. Ze wentelen zich op basis van die cijfers in de favorietenrol of starten met plezier als underdog. Dit weekend nog in Manchester. Een vluchtige blik op de geschiedenis gaf het blauwe deel van de stad een realistische kans op winst. Maar de fraaie reeks werd niet bevestigd en City kwam er met 0-1 zelfs nog goed van af.

Op zoek naar verklaringen verwijst een manager dan graag naar Europese vermoeidheid, een collectieve off-day of de scheidsrechter. Plausibele verklaringen, maar veel te kort door de bocht in het geval van Manchester City. Een gebrek aan kwaliteit, dat was het pijnpunt. Ja, dat klinkt vreemd, want was Manchester City niet de rijkste club ter wereld? Meer dan honderd miljoen euro voor spelers als Robinho, Jô of Shaun Wright-Phillips. Dan was de acht miljoen voor Vincent Kompany nog een lachertje. Zeker als je ziet hoe die zich ontwikkelt in Manchester. Centraal achterin of op het middenveld, het maakt hem allemaal niks uit. Hij leest het spel, grijpt gracieus in, ligt aan de basis van succesvolle counters en scoort nog eens ook. De lovende woorden uit het verleden worden eindelijk bevestigd op het hoogste niveau.

Meer zelfs. Na vier maanden Premier League vraagt een mens zich al eens af of Kompany wel bij de juiste club terecht gekomen is. Want zeg nu zelf, is Richard Dunne de ideale sidekick van Vince the Prince? Zijn middelmatige voetballers als Garrido, Ben Haim of Vassell het waard om bij een would be topclub als Manchester City te voetballen? Manager Mark Hughes is helemaal weg van zijn Belgische poulain, maar hij krijgt de rest van z’n bijeengekocht gezelschap niet aan de praat. Manchester City is voorlopig nog geen topclub en dus moet Kompany zelf ingrijpen, want hij is wél top.

Even bellen met Ferguson? Nee, dat ligt gevoelig in Manchester en bovendien loopt daar al wat rond. Chelsea? Ook geen optie. Arsenal dan? Daar houden ze wel van jong en sierlijk geweld. En nu Gallas er maar weinig vrienden meer heeft, kan Arsène Wenger nog een verdediger gebruiken. Kompany bij Arsenal, Kompany een Gunner en Arsenal mét Kompany weer helemaal top. Lekker voetballen met heerlijk goeie voetballers, iedereen tevreden in het Emirates Stadium, nooit meer rotte appels en wie weet binnenkort weer eens een prijs. Allemaal dankzij Vincent –Gunner- Kompany.