Met zijn kritische opmerkingen aan het adres van het scheidsrechterskorps heeft KV Kortrijk-trainer Hein Vanhaezebrouck zich in het oog van een mediastorm gemaneuvreerd. De baas van de scheidsrechterscommissie reageerde door bij wijze van boutade te zeggen dat er voortaan geen refs meer zullen gestuurd worden naar de wedstrijden van Kortrijk. Had Vanhaezebrouck - die ook een gewaardeerd analist is bij PRIME SPORT, vooral omdat hij zelden een blad voor de mond neemt - moeten zwijgen of is zijn noodkreet noodzakelijk?

Ik erger mij niet zelden aan arrogante uitspraken van voetbaltrainers en -managers, die voortdurend zondebokken zoeken voor het eigen malfunctioneren. U kent ze allemaal wel: de tafelspringers en megafoonroepers die altijd aanvoeren dat het de schuld van de anderen is. Zo kennen we Hein Vanhaezebrouck niet bij PRIME. En zo zit hij niet in mekaar, daar ben ik van overtuigd.

Wat is hier de kern van de zaak? Vanhaezebrouck ergerde zich aan de prestatie van de burgemeester van Lummen, Luc Wouters, in zijn vrije tijd topscheidsrechter in België, tijdens de wedstrijd Club Brugge - KV Kortrijk. Vier spelfasen waren, volgens Vanhaezebrouck, cruciaal. Laten we ze even overlopen.

Fase 1: vroeg in de wedstrijd wordt Kortrijk-doelman Mollez aangemaand om de bal sneller uit te trappen. Reactie Vanhaezebrouck: er lagen twee ballen op het veld, onze keeper wist niet wat te doen en bovendien hadden we de wedstrijd op dat ogenblik in handen. Ik heb de beelden zelf niet gezien, maar ik kan me voorstellen dat met zo’n vermanende scheidsrechtervinger de toon gezet wordt. Intimidatie is niet veraf.

Fase 2: Kortrijk-verdediger Brecht Verbrugghe krijgt de studs van Dirar op het voorhoofd. Gevolg is een bloedende wonde en een molenwiekende Verbrugghe die woedend op Dirar afstapt. Heel eventjes maar. Wouters geeft Verbrugghe een gele kaart. Onbegrijpelijk. Empathisch vermogen: nul. Verbrugghe was in shock, panikeerde. Hier paste een goed, kalmerend gesprek. Iets waar vele voorgangers van Luc Wouters zo sterk in waren. Loraux, Delcourt, Rion, Van Langenhove, Van den Wijngaert, Ponnet: het waren strenge, maar rechtvaardige rechters, die zeer goed een wedstrijd konden lezen en een vermanende babbel nuttiger achtten dan het met veel aplomb zwieren met gele en rode kartonnetjes. Een traditie die ze in Engeland nog altijd respecteren, maar die bij ons plaats heeft geruimd voor “regels zijn regels”-robotten. Oud-scheidsrechters klagen dezer dagen in de pers dat er tegenwoordig te veel regels zijn en dat scheids- en lijnrechters daardoor in een keurslijf zitten. Dat zou wel eens kunnen.

Fase 3: Akpala valt na een minuscuul contact met Kortrijk-verdediger Demets. Club krijgt een strafschop. Hierover kun je urenlang discussiëren (altijd leuk, zo’n penalty-geval, we praten op de redactie al twee dagen over de vijf “al-dan-niet-penalty”-fasen in Liverpool - Atletico Madrid!). Feit is dat Demets Akpala wel degelijk raakte en dat een strafschop, hoe licht ook, niet ondenkbaar was. Maar voor de hand liggend was die beslissing evenmin.

Fase 4: Vroeg in de tweede helft tacklet Verbrugghe Wesley Sonck. Die valt, waarna Verbrugghe zijn tweede gele kaart ontvangt. Uit de beelden blijkt dat Wouters prima opgesteld stond. En toch trapte hij in de overduidelijke Schwalbe van Sonck, een specialist terzake overigens. Niet Verbrugghe had geel moeten krijgen, maar Sonck. Gevolg van deze uitsluiting: match dood, Club wint, Kortrijk verliest, meer dan twintigduizend toeschouwers wordt een spannende tweede helft onthouden.

Nogmaals: had Hein Vanhaezebrouck moeten zwijgen? Is zwijgen dan niet hetzelfde als toestemmen? Buiten de fanatieke Club-supporters zullen alle kijkers moeten toegeven dat de heer Wouters bij minstens twee cruciale fasen (en wellicht bij drie) flagrant in de fout is gegaan. De ene leverde Club een strafschop (en een doelpunt) op, de tweede kostte Kortrijk een speler. En dus is de enige conclusie: ja, de scheidsrechter heeft het resultaat in Club Brugge - Kortrijk beïnvloed. Ik vind dat een trainer in dat geval het recht (en vanuit zijn positie binnen de club misschien ook wel de plicht) heeft om te reageren.

Wat blijft hiervan hangen? Dat de scheidsrechter in de fout is gegaan waardoor Kortrijk werd benadeeld of dat Hein Vanhaezebrouck een slechte verliezer is? Door al de mediaheisa vrees ik: het laatste. Eens te meer wordt de boodschapper geviseerd en dreigt de boodschap verloren te gaan. Dat komt sommigen goed uit.

(*) Heineken = verkleinwoord voor “Hein”. Laat het niemand op ideeën brengen om een eenzijdig verzoekschrift bij een kortzichtige rechter in te dienen, waarna deze website uit de handel moet worden genomen…