« Capello’s knoop   Bye bye Dender en Tubeke »
Elektronische hulp voor de scheidsrechter
Geschreven door Frank Van Laeken op 22 oktober 2008
in rubriek: UEFA Champions League

Onze internationale topreferee Frank De Bleeckere en zijn assistenten hebben geen goede beurt gemaakt bij Man. United - Celtic. Bij twee goals van de thuisploeg mocht Berbatov vanuit een duidelijke buitenspelpositie scoren. Gevolg: het Belgisch kwartet krijgt ongetwijfeld een lagere quotering dan gebruikelijk. En opnieuw rijst de vraag of de scheidsrechter(s) elektronische hulp moet(en) krijgen.

Eens om de zoveel tijd wordt de kwestie op tafel gegooid. Versterk het scheidsrechterlijke trio of kwartet met elektronica. De voorstanders benadrukken dat het de eerlijkheid van het resultaat ten goede zal komen. Een bal die over de lijn is, zal door een elektronisch signaal worden aangegeven. Geen discussie meer: bliep-bliep, ’t is goal! De tegenstanders willen het spel laten zoals het is, mét de tekortkomingen van alle betrokkenen: spelers en scheidsrechters. En met de discussie die achteraf aan de toog kan ontstaan. Ietwat gemakzuchtig kunnen we ze opdelen in progressieven (voorstanders van elektronica) en conservatieven (tegenstanders).

Dinsdag 21 oktober waren er weer heel wat twijfelgevallen in diverse Champions League-wedstrijden. Berbatov scoorde twee keer voor United, twee keer duidelijk buitenspel. Geen twijfel in dit geval. Maar hoe zat dat met Klose bij het eerste doelpunt in Bayern - Fiorentina? Wat met die eerste goal van Lyon in Boekarest? Nam Walcott niet aan het spel deel toen hij voor de voeten van Adebayor (weg)liep op Fenerbahçe? In het geval van Berbatov, Klose en Lyon kun je veel oplossen door het beeld stil te zetten. Maar het geval-Walcott kan alleen subjectief geïnterpreteerd worden, er bestaan geen objectieve maatstaven voor.

In de Amerikaanse Major League Baseball (MLB) wordt sinds kort elektronische hulp ingeroepen om te kunnen bepalen of een homerun wel degelijk een homerun is. Bij discussie reppen de officials zich naar een tv-monitor om de spelfase te herbekijken. Ze communiceren vervolgens met een “war room” in New York (probeer het je voor te stellen!). Dan pas wordt er beslist of de homerun telt. Los van het tijdverlies (spelers en fans moeten intussen in spanning afwachten, er gebeurt niets op het terrein), kun je je de vraag stellen of je wel hulp van buitenaf (New York) moet inroepen voor zo’n beslissing. Terzijde: wat doen ze als de verbinding met de “war room” uitvalt? Via mail corresponderen? De wedstrijd stilleggen en laten herspelen? Ach ja, misschien is dit “normaal” in een land waar ze wekenlang ponskaarten tegen het licht houden om te zien voor wie een kiezer gestemd heeft…

Ik ben pro invoering van elektronische hulp als het erom gaat om te bepalen of een bal al dan niet over de doellijn is. UEFA-voorzitter Michel Platini zit trouwens op dezelfde lijn (en hij is tégen de “video replays” zoals die in MLB worden gebruikt). Voetbal is een economische tak waarin zelfs in crisistijden veel geld omgaat, dus mag je niets aan het toeval overlaten. Doelpunt is doelpunt. Punt uit. En als de scheids- en lijnrechters dat niet hebben gezien, moet je hen helpen of noem het desnoods terechtwijzen. Voor buitenspelsituaties twijfel ik. Misschien wel in het geval-Berbatov (of beter: de gevallen-Berbatov), misschien niet in het geval-Klose. Maar wat is dat: “misschien wel” en “misschien niet”. Bij het uitstippelen en doen respecteren van spelregels heb je duidelijkheid en consequentie nodig.

Moet je in het geval van natrappen of een elleboogstoot, niet gezien door de ref, wachten tot achter de groene tafel om iemand te schorsen of moet je de vierde (of misschien wel vijfde) scheidsrechter onmiddellijk laten ingrijpen en een speler op basis van slow motion-beelden van het veld laten sturen? In het eerste geval speel je het juridisch, op basis van feitenmateriaal. In het tweede geval grijp je direct in op de wedstrijd. Zou dat laatste niet correcter zijn, want uiteindelijk benadeel je de tegenstander van die speler met de losse voetjes of handjes door die man gewoon te laten voortspelen en hem pas achteraf aan te pakken?

In andere gevallen wil ik de subjectiviteit een kans geven. Hoe beoordeel je een hands? Zondag zagen we in twee wedstrijden een bijna identieke situatie die totaal anders geïnterpreteerd werd. Waar was de consequentie? Maar ook: hoe kun je dat anders aanpakken? Je kunt meestal niet objectief meten of iemand bewust de bal met de hand heeft gespeeld. En dus moet je toch weer scheids- en lijnrechters hun werk laten doen. Zucht. Dubbele zucht wanneer nu blijkt dat de UEFA experimenteert met twee extra scheids/grensrechters die achter het doel moeten plaatsnemen en signaleren dat de bal de lijn overschrijdt of dat er verdachte dingen gebeuren in het strafschopgebied. Maar zelfs die twee paar extra ogen kunnen zich vergissen of verkeerd interpreteren.

Mijn respect voor de man in het zwart (rood/oranje/geel/groen/pimpelpaars) stijgt alleen maar bij het schrijven van deze tekst. Maar anderzijds moeten we rekening houden met een eerlijk verloop en de economische belangen. Dus: experimenteer maar met die elektronica en zie tot wat het leidt! (Tot het zover is blijven de tooggesprekken in Café Sportvriend uitermate boeiend en levendig.)



U kunt een reactie schrijven. Pingen is momenteel niet toegestaan.

Schrijf een reactie:


(*)


(*)(wordt niet getoond)

(*)Verplicht in te vullen